انسان در شعر معاصر

  (تحلیل شعر نیما، شاملو، اخوان، فرخزاد)

  محمد مختاری

  چاپ چهارم 1392، 644 صفحه

    

   
         
   

     رويكرد تازه به درك حضور ديگري، و طرح مسائل انساني و گرايش به ارزشهاي جمعي و فردي انساني، يك نوانديشي تفكيك ناپذير از شعر معاصر بوده‌است. از زمان نيما، اين گرايش با اهميت و ابعاد شايسته خود مطرح بوده‌است. شعر ما به رغم بعضي گرفتاريهاي تناقض‌آميز و بازدارنده‌هاي آسيب رساننده‌اش، توانسته‌ است طرحي گويا از درك حضور ديگري ارائه كند كه در عرصه‌هاي ديگر از فعاليتهاي ذهني، شايد كمتر به آن دست يافته باشيم.

     انسان در شعر معاصر تحليلي است از اين رويكرد انسان گرايانه امروز در مقابل آفاق انسان دوستانه فرهنگ كهن. در اين كتاب محمد مختاري از راه بررسي انديشه و شعر چند تن از شاعران برجسته معاصر به طرح مباني نظري سنت و نو و پيش‌زمينه‌ي تاريخي فرهنگ معاصر و نيز حضور و سلطه سنت در عملكرد شعر نو پرداخته است.